29 กุมภาพันธ์ 2559

ถอย 1 ก้าวไม่ใช่การยอมแพ้

ณ จุดที่...อาการเซ็ง...ปรากฎ
ณ จุดที่...ถอย 1 ก้าว

แข่งขันขายของบนโลกออนไลน์
ขายได้กับได้ขายมันคนละโมเม้นท์เลยนะ
สินค้านั้นก็ดี นี่ก็มีเหมือนเรา แล้วยังงัย
เลิกดีมั๊ย เริ่มต้นชีวิตใหม่ ดีป่ะ
ท้อแล้วถอย หรือแค่..ถอย 1 ก้าว...
ถ้าเลือกท้อแล้วถอย...เลิกคุย
พี่ผ่านร้อนหนาว สูงสุด ต่ำก้นเหวมาหลายหน
ใครมาปลอบ ฟังได้แปบๆ ดีได้สักพัก อาการก็กำเริบอีก
เมื่อมันถึงที่สุด ก็กระเสือกกระสนไปต่อจนได้
ประสบการณ์สอน...ใจเรานั่นแหละ...สำคัญสุด
กำลังใจที่ได้มาจากคนอื่น
ก็เหมือนของหยิบยืม สักวันต้อง.....คืน
กำลังใจที่สร้างด้วยตัวเราเอง
ก็เหมือนกับเสาเอกของบ้าน
ถ้าต้องล้ม....จะล้มเป็นชิ้นสุดท้าย
เจอปัญหา...ก็ต้องเรียกสติประคองจิตด่วน
เจอทางตัน...ก็ต้องเรียกปัญญาสร้าง
ทางเลือกด่วน
อย่าให้ใจกับการกระทำ...ไปกันคนละทาง
อย่่าให้สติกับปัญญา...ไม่มาเจอกัน
ถอย 1 ก้าวไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เราจะแพ้หากสู้ในสนามแข่งที่ไม่มีหนทางชนะ การขอเวลานอกไม่ใช่เรื่องแปลก การเห็นคนอื่นวิ่งนำไปก่อนไม่ใช่เรื่องโลกแตก การเริ่มเกมกระดานใหม่ไม่ใช่การกระทำของคนโง่ ชีวิตต้องเดินทาง ทำธุรกิจล้อต้องหมุน สะดุดบ้าง ติดหล่มบ้าง ก็ต้องหาทางแก้ปัญหา หากรู้ว่าต้องติดหล่ม หากรู้ว่าอาจสะดุด เตรียมพร้อมไว้สิ...ไม่ใช่...ถึงเวลาคับขัน นั่งหมดอาลัย รอคนรอบข้างช่วยพยุงขึ้นมา เพราะ...ต่อให้มีคนจริงใจอยากช่วยเหลือ แต่หากใจเราไม่พร้อมที่จะลุกขึ้นสู้ คนรอบข้างก็เป็นแค่....เสียงเชียร์...เท่านั้นเอง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น